บทที่ 103 ปมในใจ

บทที่ 103 ปมในใจ

สตรีผู้นั้นอายุราวสามสิบปี นางก็คือเสี่ยวเฉินซื่อ หน้าตาคล้ายฮูหยินผู้เฒ่าลู่อยู่สองส่วน เครื่องหน้าพอใช้ได้ เพียงแต่เข้ามาอยู่ในเมืองกว่าสิบปี ทั้งยังเป็นภรรยาขุนนางมานานหลายปี ทว่ากลับยังมีกลิ่นอายบ้านนอกติดตัวอยู่เสมอ

ลู่ม่านมองนางอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า “ถูกต้อง เจ้าผีเห็นจริง ๆ ข้ากลายเป็นผีไปแล้ว เพียงแต่มีความแค้นหนักหนาเกินไป ยมบาลจึงปล่อยข้ากลับมาทวงหนี้”

เสี่ยวเฉินซื่อตกใจจนสะดุ้ง รีบหุบปากทันที

ลู่ฟ่างหรงมองบุตรสาวคนนี้อย่างเหม่อลอย คาดไม่ถึงว่านางจะหน้าตาเหมือนหมิงจูถึงเพียงนั้น ในดวงตาของเขามีน้ำตาคลอ เขาค่อย ๆ เดินมาหาลู่ม่าน พึมพำว่า “ม่านม่าน เผลอประเดี๋ยวเดียว เจ้าก็โตเป็นคุณหนูใหญ่แล้ว”