กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 94 คนละเรื่องกัน
ลู่ม่านยิ้มกล่าวว่า “ไปเล่นกับพวกนางเถิด” เด็กหญิงตัวน้อยก็ควรมีเพื่อนสนิทของตนเอง แม้ลำดับอาวุโสในตระกูลจะต่างกัน แต่ก็มีอายุไล่เลี่ยกัน
เด็กหญิงทั้งสามจึงจูงมือกันออกจากห้อง แม้เดินออกไปถึงนอกลานเรือนแล้ว ก็ยังพอได้ยินเสียงหัวเราะของพวกนางแว่วมา
ลู่ม่านมองเด็กในอ้อมแขนแม่นมอีกครั้ง นายหญิงใหญ่สกุลเซี่ยยิ้มกล่าวว่า “ท่านผู้เฒ่าตั้งชื่อให้คุณชายน้อยแล้ว ชื่อเซี่ยไคเพ่ย เรียกว่าคุณชายเผย”
เด็กน้อยตื่นแล้ว เขาลืมตากลมใสแจ๋วมองมายังทิศทางที่ลู่ม่านยืนอยู่ ราวกับรู้ว่าคนตรงหน้าคือ “ผู้มีพระคุณช่วยชีวิต” ของตน จู่ ๆ ก็เม้มปากยิ้ม แล้วยังพ่นฟองน้ำนมออกมาอีกหลายฟอง