บทที่ 65 ห้ามขยับ

บทที่ 65 ห้ามขยับ

นายท่านรองได้ยินว่าบุตรอนุภรรยาผู้ไม่ได้เรื่องของตนปล่อยสุนัขจนทำคุณชายอวี่ตกใจร้องไห้อีกแล้ว ก็โกรธจนด่าทอเสียงดัง

สะใภ้ใหญ่รีบยิ้มกล่าวว่า “เรื่องนี้ก็โทษคุณชายอวี่ไม่ได้ พอเห็นหมาตัวใหญ่ก็ชอบมันมาก ส่วนหมาตัวใหญ่ก็ไม่ได้กัดเขา”

ฮูหยินใหญ่กล่าวอย่างไม่เห็นด้วยว่า “พูดง่ายเสียจริง หากมันกัดคนขึ้นมาจะทำอย่างไร สุนัขตัวนั้นทั้งใหญ่ทั้งดุ น่ากลัวเพียงใด หากกัดคนบาดเจ็บแล้ว ต่อให้พูดอะไรตอนนั้นก็สายเกินไป”

นายท่านรองด่าว่า “เด็กสองคนนั่นเอาแต่ทำเรื่องที่คนอื่นไม่ชอบ ใครก็ได้ ไปลากหมาตัวนั้นไปฆ่าที่เรือนชั้นนอก”