บทที่ 63 ตีสุนัข

บทที่ 63 ตีสุนัข

ลู่ม่านมองนายท่านจอมเปิ่นคนนี้แล้วโกรธอย่างยิ่ง นางคิดว่านายท่านรองกำลังปฏิเสธพี่น้องคู่นั้นด้วยตนเอง เพียงแต่อาศัยท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่ามาเป็นข้ออ้างเท่านั้น ดูเหมือนเขาจะรังเกียจพวกเขายิ่งกว่าเจียงจ่านเหวยเสียอีก แค่ดูจากชื่อก็เห็นแล้ว แม่นางโจวมีฐานะต่ำต้อยถึงเพียงนั้น คงไม่ใช่ว่านางเป็นฝ่ายบังคับเขาให้มีลูกสองคนนี้หรอกกระมัง ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ!

นางอยากบอกเหลือเกินว่าหากพี่น้องคู่นั้นมา อาจยิ่งกระตุ้นให้ท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าฟื้นขึ้นมาได้ แต่ก็ยังกลั้นใจไว้ พวกเขาถูกดูแคลนถึงเพียงนี้ จะมาทำไมอีก