บทที่ 45 นักแสดงงิ้ว

บทที่ 45 นักแสดงงิ้ว

เรื่องเป็นเช่นนี้

เมื่อวานช่วงเช้าอาการของราชบุตรเขยเฒ่ามีความคืบหน้าใหม่พอดี และมีเพียงลู่ม่านกับหอซินอวี้ถังที่กำลังขับร้องงิ้วอยู่สองคนเท่านั้นที่เห็น

ตอนนั้นลู่ม่านร้องเสียงดังว่า “โอ้ สวรรค์ ท่านปู่ยกมือขึ้นแล้ว!”

เสียงขับร้องงิ้วของหอซินอวี้ถังก็หยุดกะทันหัน เขายืนตะลึงมองราชบุตรเขยเฒ่า

เมื่อคนหลายคนที่กำลังยุ่งอยู่ต่างวิ่งมาดู มือของราชบุตรเขยเฒ่าก็ลดลงแล้ว

แม้องค์หญิงใหญ่ไม่ได้เห็นกับตา แต่เมื่อได้ดูท่าทางประกอบจากลู่ม่านก็เบิกบานใจยิ่งนัก ยังมอบเงินตำลึงให้หอซินอวี้ถังกับแพทย์หลวงทั้งสองคนละ 20 ตำลึง มอบต่างหูปะการังแดงแก่ลู่ม่านหนึ่งคู่ และให้คนอื่นที่อยู่ในเหตุการณ์คนละเงินสองตำลึง

เพราะทุกครั้งที่ลู่ม่านเห็นหอซินอวี้ถัง เขาสวมชุดงิ้ว แต่งหน้าจัด และไว้หนวดเครายาวที่ปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง ทั้งยังไม่เคยพูดกับนางตามปกติเลย นางจึงคิดมาตลอดว่าเขาเป็นบุรุษ