บทที่ 42 รังแกผู้อ่อนแอ เกรงกลัวผู้แข็งแกร่ง

บทที่ 42 รังแกผู้อ่อนแอ เกรงกลัวผู้แข็งแกร่ง

ระหว่างช่วงว่างจากงาน หมอหลวงฟู่หน้าแดงเรื่อ ๆ เข้ามาปรึกษาลู่ม่านว่า จะขอยืม “คัมภีร์รวมตำรับสกุลเหอ” ไปอ่านสัก 2 วันได้หรือไม่ จดหมายลายมือไม่ใช่หนังสือทางการ โดยทั่วไปจะถ่ายทอดให้ลูกหลานเท่านั้น ไม่ให้คนนอกอ่าน

ลู่ม่านตอบตกลง แต่ยื่นเงื่อนไขว่าให้อ่านที่นี่เท่านั้น ห้ามนำกลับบ้าน ที่ทำเช่นนี้หลัก ๆ เพราะกลัวคนจับได้ว่าหนังสือปลอม ลู่ม่านอยากผูกมิตรกับหมอหลวงฟู่ให้ดี เพราะต่อไปยังมีปัญหาอีกมากที่ต้องขอคำชี้แนะจากเขา

หมอหลวงฟู่ดีใจจนเคราแพะชี้โด่ง กล่าวซ้ำ ๆ ว่า “ดี ดี ข้าจะอ่านที่นี่เท่านั้น”