บทที่ 35 ต่างคนต่างมีความคิด

บทที่ 35 ต่างคนต่างมีความคิด

ท่านย่าจูดูเหมือนเพิ่งรู้สึกว่าคำพูดของตนไม่เหมาะสม จึงรีบหยุด แล้วหันไปยิ้มให้ลู่ม่านกล่าวว่า “สะใภ้จ่านเหวยอย่าได้คิดมาก ข้าพูดถึงเรื่องเก่าในตระกูลเจียง ไม่ได้หมายถึงจ่านเหวย แม้จ่านเหวยจะเป็นบุตร…เอ่อ แม้เขาจะมีชาติกำเนิดเช่นนั้น แต่ก็เป็นเด็กดีที่มีความรับผิดชอบ”

คำพูดของนางฝืนใจเพียงใด แม้แต่นางเองก็ยังขมวดคิ้ว หากไม่กลัวว่าพี่สะใภ้องค์หญิงใหญ่จะไม่พอใจ นางคงไม่พูดจาขัดกับใจตนเช่นนี้ ไม่ต้องเอ่ยถึงการพูดคำโกหกกับภรรยาของบุตรอนุภรรยาเลย

ท่านย่าจูยื่นคำพูดมาให้ถึงปากลู่ม่านแล้ว หากลู่ม่านไม่เหน็บแนมกลับสักหน่อยก็คงเสียของ