บทที่ 32 ขีดจำกัด

บทที่ 32 ขีดจำกัด

องค์หญิงใหญ่รับถ้วยชาจากมือลู่ม่านอย่างไม่อิดออด ดื่มไปคำหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ต่อไปจงกตัญญูต่อผู้อาวุโส ปรนนิบัติสามี อ่านคัมภีร์สตรีให้แตกฉาน และยึดมั่นในคุณธรรมของสตรี”

แม้คำพูดจะฟังไม่รื่นหูนัก แต่ก็ทำให้ลู่ม่านโล่งใจ นางตอบอย่างหน้าแดงว่า “เจ้าค่ะ หลานสะใภ้จะจดจำคำสั่งสอนของท่านย่าไว้”

นางรับผ้าคาดหน้าผากผืนหนึ่งจากลวี่หลิงแล้วยื่นให้ สาวใช้ข้างกายองค์หญิงใหญ่รับไป

หลังลู่ม่านลุกขึ้น สาวใช้คนหนึ่งก็ยกถาดเข้ามา บนนั้นวางเครื่องประดับศีรษะหยกเขียวชุดหนึ่ง หลิ่วหยาเข้าไปรับมา

เจียงจ่านเหวยค้อมกายกล่าวอีกครั้งว่า “ท่านย่า ข้าจะพาลู่ซื่อไปคารวะตามธรรมเนียมต่อท่านปู่”

องค์หญิงใหญ่จับมือเขาตบเบา ๆ พร้อมยิ้มกล่าวว่า “เด็กดี ท่านย่ารู้ว่าเจ้ากตัญญู ไปเถิด”