บทที่ 20 รับตำรา

บทที่ 20 รับตำรา

เจียงจ่านอวี้ค้อมกายให้ลู่ม่านเล็กน้อย ยิ้มกล่าวว่า “พี่สะใภ้สาม ทุกวันพี่สะใภ้สามคอยปรนนิบัติท่านปู่ข้างเตียง น้องชายขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้”

ลู่ม่านรีบค้อมกายกล่าวว่า “มิกล้าหรอก นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ”

ลู่ม่านไม่กล้าพูดมากอีก รีบไปนวดท่านราชบุตรเขยที่ข้างเตียง ที่จริงยามนี้มีหญิงรับใช้สูงวัยสองคนเรียนรู้วิธีนวดนี้แล้ว ลู่ม่านไม่จำเป็นต้องมาเกะกะสายตาก็ได้ แต่ถึงอย่างนั้นองค์หญิงใหญ่ก็เชื่อมั่นว่าการให้ลู่ม่านนวดด้วยตนเองย่อมเป็นผลดีต่อการฟื้นตัวของท่านราชบุตรเขยมากกว่า

หลายวันมานี้ ท่านราชบุตรเขยยังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น แต่โรคก็ไม่ได้ทรุดลงไปอีก ผลเช่นนี้แม้แต่หมอหลวงฟู่กับหมอหลวงหวังก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ