กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 18 กตัญญู
เมื่อได้ยินเจียงจ่านเหวยพูดเช่นนี้ องค์หญิงใหญ่ก็ยิ่งยินดี เมื่อนึกว่าหลายปีมานี้ตนไม่ใส่ใจหลานชายคนนี้ ช่างทำให้เขาต้องน้อยใจจริง ๆ ต่อไปนางจะต้องชดเชยให้เขาอย่างดี รอท่านราชบุตรเขยฟื้นแล้ว นางยังต้องบอกเขาด้วยว่าจ่านเหวยกตัญญูเพียงใด จะได้ไม่กดขี่หลานชายสายอนุคนนี้อีก ไม่ว่าจะหลานชายสายเอกหรือหลานชายสายอนุ ก็ล้วนเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของนาง