กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 15 กลับจวน
เจียงจ่านขุยได้ยินลู่ม่านจัดเขาเข้าอยู่ในกลุ่มบุรุษ ก็ภาคภูมิใจอย่างยิ่ง เขายืดอกน้อย ๆ ขึ้นแล้วเชิดคอ “ฮึ สตรีก็ชอบแต่ดอกไม้กับบุปผา ไม่ก็ของกิน”
บุรุษตัวน้อยวางท่าอย่างยิ่ง เชิดศีรษะขึ้นนิด ๆ ดูกระอักกระอ่วนเหลือเกิน ทั้งยังสวมเสื้อคลุมยาวสีชาดปักลายบุปผากลม ท่าทางเช่นนี้ทำให้ลู่ม่านนึกถึงไก่ตัวผู้ตัวใหญ่ที่สวมเสื้อหลากสีแล้วเชิดหน้าขัน
ลู่ม่านหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ แล้วกล่าวว่า “บุรุษกับสตรีย่อมแตกต่างกัน ของที่ชอบก็ย่อมไม่เหมือนกัน”
เจียงจ่านขุยสูงกว่าเจียงจิ่วครึ่งศีรษะ ผิวขาวอวบอ้วน แข็งแรงกำยำ เด็กทั้งสองคนนี้ไม่เหมือนฝาแฝดเลย สงสัยตอนอยู่ในครรภ์มารดา เจียงจ่านขุยจะกินเก่งและแย่งเก่ง จนแย่งสารอาหารของเจียงจิ่วไปหมด