กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 11 ขยับแล้ว
องค์หญิงใหญ่ฉางถิงดูแลตนเองเป็นอย่างดี ผิวพรรณขาวผ่องและมีน้ำมีนวล แววตาอ่อนโยน แต่พอเห็นลู่ม่าน เปลวไฟในดวงตาก็ลุกพรึ่บขึ้นมาทันที นางจ้องลู่ม่านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกถ้วยชาบนโต๊ะสาดใส่ ชาร้อนเพียงเล็กน้อย แม้ไม่ถึงกับลวกคน แต่ก็ทำให้หน้าผากกับแก้มของลู่ม่านแดงก่ำ ใบหน้ากับศีรษะมีทั้งใบชาและคราบน้ำเกาะอยู่ หยดน้ำยังไหลจากปลายคางลงมา ดูน่าเวทนายิ่ง