กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 4 ยุยง
หงหลิงถูกลวี่หลิงลากออกจากห้องนอนอย่างแรง ในใจไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก นางกำลังจะด่าคนอยู่แล้ว พลันนึกได้ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่ตระกูลลู่ ไม่มีฮูหยินรองคอยหนุนหลังตน อีกทั้งเมื่อครู่ยังแสดงท่าทีไม่ดี เกรงว่าจะทำให้คุณหนูรองไม่พอใจ นางจึงรีบเอามือจับเสาประตู ชะโงกศีรษะเข้าไปด้านใน เอ่ยขอขมา “ฮูหยินสาม เมื่อครู่บ่าวร้อนใจไปหน่อย เป็นเพราะบ่าวเป็นห่วงฮูหยินสามมากเกินไป ท่านต้องดูแลตัวเองให้ดี บำรุงร่างกายให้แข็งแรง แล้วพยายามคว้าหัวใจของนายท่านสามมาให้ได้อีกครั้ง”
ลู่ม่านไม่สนใจนาง หลับตาลง
ตอนดื่มยา ลำคอของลู่ม่านเจ็บปวดแสนสาหัส แต่นางก็ยังฝืนกลืนยาลงไป เมื่อภายในห้องกลับสู่ความสงบ นางก็เริ่มปะติดปะต่อภาพเหตุการณ์เหล่านั้นในสมองอีกครั้ง