บทที่ 2 บุตรอนุภรรยา

บทที่ 2 บุตรอนุภรรยา

องค์หญิงใหญ่หลั่งน้ำตา หลานชายของนางล้วนมีชาติกำเนิดสูงส่ง รูปงาม และกตัญญู ไม่ว่าหลานชายคนใดแต่งกับสตรีที่เลวร้ายเช่นนั้น ก็ล้วนเป็นการทำร้ายหลานชายทั้งสิ้น นางต้องทำร้ายหลานชายเพื่อช่วยสามี ในใจย่อมรู้สึกไม่สบาย

ท่านโหวเจียงกล่าวว่า “ท่านแม่ เพื่อท่านพ่อ ไม่ว่าบุตรีตระกูลลู่ผู้นั้นจะเป็นคนเช่นไร ก็ต้องแต่งเข้าจวน หากอาการป่วยของท่านพ่อไม่หาย แสดงว่านางไม่ได้ช่วยให้เกิดวิวาห์สะเดาะเคราะห์ ก็ให้เงินตำลึงแก่นางสักก้อน แล้วหย่าขาดให้ออกจากจวน ให้นางมีชีวิตที่สุขสบายไปตลอดครึ่งหลังของชีวิต หากท่านพ่อหายดี แล้วนางกลับตัวเป็นคนดี จวนเราก็ย่อมมีที่ให้นางอยู่ หากนางเลวร้ายเกินทนจริง ๆ ก็ให้นางไปอยู่เรือนพักนอกจวน แล้วค่อยหาภรรยาเอกอีกคนให้บุตรชายที่แต่งกับนางก็พอ”