เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 274 ความร่วมมือระหว่างมนุษย์และวานร สังหารอสูรอย่างง่ายดาย
-----------------------------------------
เมื่อมองดูวานรคลั่งระเบิดร่างมหึมาดั่งขุนเขาที่กำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้าอย่างนอบน้อม หลี่สุยเฟิงก็รู้สึกราวกับว่าเวลาได้ผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน
ใครจะไปคาดคิดว่าวานรคลั่งระเบิดที่เขาหมายหัวไว้ว่าจะต้องกำจัดให้ได้ก่อนเริ่มการแข่งขัน บัดนี้ไม่เพียงแต่จะรอดชีวิตจากเงื้อมมือเขา แต่ยังกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาไปเสียแล้ว?
“แต่ก็ยังยืนยันคำเดิม หากเจ้าลิงน้อยตัวนี้ส่งส่วยไม่ถูกใจข้า เมื่อถึงเวลานั้นข้าก็จะเชือดมันทิ้งเพื่อเปลี่ยนเป็นค่าพรสวรรค์กู้ทุนคืนเสีย!”
หลี่สุยเฟิงคิดอย่างมั่นใจในเหตุผลของตน พร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่าเฝิงหลิงรวมถึงผู้ที่เฝ้าดูเหตุการณ์ต่างพากันยืนตะลึงงัน สีหน้าของแต่ละคนดูเหลือเชื่อยิ่งกว่ากัน
ส่วนเหล่าอสูรที่อยู่ใกล้เคียงต่างก็ตกตะลึงกับการคุกเข่าของวานรคลั่งระเบิดอย่างเห็นได้ชัด