เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 230 ขยะก็คือขยะ ต่อให้ใช้ยาก็ยังเป็นขยะ
-----------------------------------------
“เคร้ง!”
ดาบเล่มใหญ่ปักลงไปในกลุ่มควันโดยไม่มีแรงต้านทานที่ชัดเจน ซ้ำยังฟาดลงบนพื้นจนเกิดเป็นรอยบาก ส่งผลให้เวทีประลองทั้งเวทีสั่นสะเทือน
“พลาดเป้า! เจ้าเด็กนี่วิ่งเร็วขนาดนั้นเชียวหรือ?”
หลี่สุยเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาถือดาบถอยหลังเพื่อหลบหลีกกลุ่มควันที่กำลังถาโถมเข้ามา
เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้กลยุทธ์สายฟ้าแลบเพื่อเผด็จศึกยามาดะ ชุนในดาบเดียว ไม่คาดคิดว่าปฏิกิริยาตอบโต้และความเร็วของอีกฝ่ายจะเหนือกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ จนสามารถหลบดาบของเขาไปได้
“พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!”
กลุ่มควันหนาทึบพุ่งเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์ หลี่สุยเฟิงเคลื่อนย้ายพริบตาไปยังขอบเวที ทว่ากลุ่มควันนั้นยังคงไม่หยุดนิ่งและดูเหมือนจะกลืนกินร่างของเขาเข้าไป
“ฟู่ ฟู่ ฟู่!”