กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 179 วายร้ายมักตายเพราะพูดมาก
-----------------------------------------
“เซียนอวี่ฉุนถูกมนุษย์ผู้นี้กดดันจนถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
ในขณะที่เซียนอวี่ฉุนกำลังถูก หลี่สุยเฟิง ไล่ต้อนอย่างหนักหน่วง ยอดฝีมือจากเผ่าจันทราเงินและเผ่าวิหควิญญาณที่อยู่โดยรอบต่างมีสีหน้าตื่นตะลึงจนไม่อาจเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้
ในฐานะผู้ที่บ้าคลั่งที่สุดในสามเผ่าพันธุ์ พฤติกรรมต่างๆ ของเซียนอวี่ฉุนทำให้พวกเขาต่างรู้สึกรังเกียจ แต่สำหรับฝีมือของเซียนอวี่ฉุนแล้ว พวกเขายังคงให้การยอมรับอยู่ไม่น้อย
ทว่าในยามนี้
เซียนอวี่ฉุนกลับถูก หลี่สุยเฟิง กดดันจนแทบหายใจไม่ออก
นั่นมิได้หมายความว่า ฝีมือของ หลี่สุยเฟิง เหนือกว่าเซียนอวี่ฉุนไปไกลโขหรอกหรือ?
“หรือว่า หลี่สุยเฟิง จะก้าวเข้าสู่ ระดับผู้มีพลังพิเศษ แล้ว?”
“ไม่สิ หากเขาอยู่ใน ระดับผู้มีพลังพิเศษ จริง เซียนอวี่ฉุนคงถูกจัดการไปนานแล้ว จะทนมาได้นานขนาดนี้ได้อย่างไร? หลี่สุยเฟิง ผู้นี้ ระดับพลังยังคงอยู่ในขอบเขตของ ระดับตื่นรู้ เท่านั้น แต่ด้วยความสามารถของเซียนอวี่ฉุน ในบรรดา นักรบ มนุษย์ระดับตื่นรู้ ไม่ควรมีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้เลยนี่นา! นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”