159 - บทที่ 159 หลี่สุยเฟิงมีค่าพรสวรรค์มากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ

บทที่ 159 หลี่สุยเฟิงมีค่าพรสวรรค์มากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

-----------------------------------------

ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่ราบเรียบ มีหุบเขาแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่

สมาชิกทั้งห้าของหน่วยหมาป่าราตรีกำลังหมอบคลานอยู่บนผืนหญ้านอกหุบเขา พวกเขาเฝ้ามองจากระยะไกลและเห็นร่างสองร่างยืนตระหง่านอยู่ใต้ต้นไม้บริเวณปากทางเข้าหุบเขา

“มีทหารยามอยู่ที่ปากทางเข้า เราเกรงว่าจะไม่สามารถเปิดฉากโจมตีสายฟ้าแลบได้ หากบุกเข้าไปตรงๆ ทหารยามสองคนนั้นจะต้องแจ้งเตือนเผ่าพันธุ์ต่างมิติตนอื่นๆ อย่างแน่นอน”

เย่หลางหยาถือกล้องส่องทางไกลพลางสังเกตการณ์สถานการณ์ที่ปากหุบเขาแล้วกล่าวว่า “พวกเผ่าพันธุ์ซิลเวอร์มูนเลือกหุบเขานี้เป็นฐานที่มั่น ก็เพราะที่นี่เป็นจุดที่ตั้งรับง่ายแต่รุกยาก”