156 - บทที่ 156 พิชิตใจเพื่อนร่วมทีมด้วยฝีมือ

บทที่ 156 พิชิตใจเพื่อนร่วมทีมด้วยฝีมือ

-----------------------------------------

“หืม? เขาไม่เกรงกลัวข้าเลยแม้แต่น้อยหรือ?”

เมื่อเห็น หลี่สุยเฟิง เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม จางหย่ง ก็รู้สึกชะงักไปครู่หนึ่งในใจ

ในฐานะนักรบผู้ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน มือของเขาเปื้อนเลือดของ เผ่าพันธุ์ต่างมิติ มานับไม่ถ้วน ส่งผลให้เขามีกลิ่นอายสังหารที่เข้มข้นแผ่ออกมาจากร่าง

ทหารใหม่ทั่วไปเพียงแค่ได้พบหน้าเขาก็ถูกแรงกดดันจากกลิ่นอายสังหารนั้นข่มขวัญจนเกิดความหวาดกลัวแล้ว

ทว่า หลี่สุยเฟิง กลับไม่ได้รับผลกระทบจากกลิ่นอายนั้นเลยแม้แต่น้อย ยังคงเผชิญหน้ากับเขาด้วยจิตใจที่สงบนิ่งได้เช่นนั้นหรือ?

“ฟึ่บ!”

เสียงลมหวีดหวิวพัดผ่าน จางหย่ง สะดุ้งตื่นจากภวังค์ ทันใดนั้นเขาก็เห็นหมัดของ หลี่สุยเฟิง ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ อยู่ตรงหน้า

“ปัง!”