130 - บทที่ 130 ทักษะการล่าอสูรที่พัฒนาขึ้นอย่างมาก

บทที่ 130 ทักษะการล่าอสูรที่พัฒนาขึ้นอย่างมาก

-----------------------------------------

ท้องฟ้ากว้างไกลสุดสายตา ผืนดินเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา

หลี่สุยเฟิงยืนอยู่ภายในจุดเคลื่อนย้ายบนที่สูง พลางทอดสายตามองไปรอบด้าน "ที่นี่คือ แดนลับหมายเลขเก้า ซึ่งใหญ่กว่า ดินแดนลับหมายเลขสาม อย่างน้อยห้าเท่า ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันจะรองรับ อสูรเวท ได้นับหมื่นตัว"

"ลองคำนวณดูแล้ว ข้าเองก็ไม่ได้ออกล่าอสูรมาหลายเดือน ไม่รู้ว่าฝีมือจะตกลงไปบ้างหรือไม่"

หลี่สุยเฟิงเดินออกจากจุดเคลื่อนย้าย ที่ลานกว้างเบื้องหน้ามีนักเรียนกว่าสิบคนกำลังต่อสู้กับฝูง อสูรหมาป่าทมิฬ

หมาป่าทมิฬฝูงนี้มีขนเป็นมันวาว แต่ละตัวมีความยาวลำตัวถึงห้าเมตร สี่ขานั้นหนาแน่นผิดปกติ ทุกครั้งที่อุ้งเท้าเหยียบลงบนพื้นดิน มักจะทิ้งรอยเท้าลึกเอาไว้เสมอ