กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 121 ความลำบากใจจากการมีพรสวรรค์มากเกินไป
-----------------------------------------
“ในสถาบันของเรา ยังมี เผ่าพันธุ์ต่างมิติ แฝงตัวอยู่อีกงั้นหรือ?!”
หลังจากฟังเรื่องราวจาก หลี่สุยเฟิง จบลง สวีเหยียน ก็บันดาลโทสะขึ้นมาทันที เขาปรารถนาจะลากตัว ซาเสีย ผู้นี้ออกมาสังหารให้สิ้นซากเดี๋ยวนี้
ฮวาหรงจือ สีหน้าเคร่งเครียด “หากข้อมูลของนักศึกษาหลี่เป็นความจริง การที่ เผ่าพันธุ์ต่างมิติ ตนนี้สามารถซ่อนตัวได้นานขนาดนี้ ย่อมแสดงว่าพลังฝีมือของมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน อย่างน้อยต้องอยู่ในระดับเลือดสีน้ำเงินขึ้นไป!”
“เลือดสีน้ำเงิน?”
หลี่สุยเฟิง เผยสีหน้าสงสัย
ฮวาหรงจือ อธิบายว่า “เผ่าพันธุ์ปีศาจแห่งห้วงเหว เองก็มีการแบ่งระดับชั้นเช่นกัน มนุษย์เราจะใช้สีของเลือดเป็นตัวบ่งชี้ระดับพลังของพวกมัน... แดง, เงิน, น้ำเงิน, เหลือง, ชาด, ทอง... เลือดทั้งหกสีนี้เป็นตัวแทนของหกระดับขั้นของ เผ่าพันธุ์ปีศาจแห่งห้วงเหว”