117 - บทที่ 117 สัญญาณเตือนภัยอันตราย และ สวีเหยียน ผู้ไร้หนทาง

บทที่ 117 สัญญาณเตือนภัยอันตราย และ สวีเหยียน ผู้ไร้หนทาง

-----------------------------------------

“เหมาเส้าเจี๋ย ขอบพระคุณท่านมากครับ!”

ด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุข หลี่สุยเฟิง ไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณอีกครั้ง

“ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก”

เหมาเส้าเจี๋ย ยิ้มรับ

“เหมาเส้าเจี๋ย หากในอนาคตข้าได้รับวัสดุโลหะที่เหมาะสมกับการตีเหล็กมาอีก ข้าจะสามารถรบกวนให้ท่านช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ ดาบล่าอสูร ได้อีกหรือไม่ครับ?”

หลี่สุยเฟิง เอ่ยถามต่อ

เขารู้ดีว่าพลังของตนจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน

เขามีความผูกพันกับ ดาบล่าอสูร เล่มนี้ลึกซึ้งนัก จึงไม่อยากเปลี่ยนอาวุธคู่กายไปง่ายๆ