103 - บทที่ 103 ฟัน เหมาเส้าเจี๋ย กระเด็นด้วยดาบเดียว

บทที่ 103 ฟัน เหมาเส้าเจี๋ย กระเด็นด้วยดาบเดียว!

-----------------------------------------

เหมาเส้าเจี๋ย มาหาข้าจริงๆ หรือนี่?

แต่ข้าไม่รู้จักเขามาก่อนเลยนะ?

หลี่สุยเฟิง รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ยังตอบกลับไปว่า "สวัสดีครับ เหมาเส้าเจี๋ย ผมคือ หลี่สุยเฟิง ครับ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ผิดคนแล้ว"

เหมาเส้าเจี๋ย ยิ้ม ในมือของเขามีแสงสีขาววาบขึ้น ปรากฏก้อนโลหะสีดำสนิทที่สะท้อนแสงแวววาว เขาถามขึ้นว่า "นักศึกษาหลี่ เจ้าดูออกหรือไม่ว่านี่คือสิ่งใด?"

"นี่คืออะไรหรือครับ?"

หลี่สุยเฟิง ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานเขาก็รู้สึกคุ้นตากับก้อนโลหะสีดำนี้ จึงพูดขึ้นโดยสัญชาตญาณว่า "ปืนสะกดวิญญาณ?"

"ถูกต้อง นี่คือเศษโลหะที่ข้าหลอมมาจาก ปืนสะกดวิญญาณ เล่มนั้น มันเป็นวัสดุชั้นยอด เจ้าอย่าเห็นว่ามันมีขนาดเล็กเช่นนี้ แท้จริงแล้วน้ำหนักของมันน่าทึ่งมาก ลองรับไปถือดูสิ"