กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 88 ลู่หนิงบาดเจ็บสาหัส บันทึกที่ไม่มีใครเทียบได้!
-----------------------------------------
ในชั่วพริบตาที่แสงดาบสาดประกาย นักเรียนทุกคนที่มุงดูอยู่ต่างพากันหลับตาลงโดยสัญชาตญาณเพราะความแสบตา
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด
มีนักเรียนคนหนึ่งรวบรวมความกล้าลืมตาขึ้น และพบว่าแสงดาบที่บาดตานั้นได้จางหายไปแล้ว
หลี่สุยเฟิงยืนอยู่ที่ปากทางเดิน เขาสองมือไพล่หลัง สีหน้าเรียบเฉย
ข้างกายของเขา
ลู่หนิงผู้เย่อหยิ่งจองหองล้มลงกับพื้น ดวงตาเหลือกค้าง หมดสติไปแล้ว!
ทว่าบนหน้าอกของเขากลับมีบาดแผลยาวครึ่งฟุตเพิ่มขึ้นมา!
บาดแผลนั้นลึกจนเห็นเนื้อที่ฉีกขาดและเลือดที่พุ่งทะลักออกมา เห็นกระดูกสีขาวโพลนและอวัยวะภายในที่ยังคงเต้นเร่า!