046 - 46

第46章 徐凯气晕，柯大婶嘴硬，离开星火城

-----------------------------------------

ยามค่ำคืน

เมื่อ เคอเสี่ยวหมิ่นก้าวเท้าเข้าสู่โถงทางเข้าของคฤหาสน์หลังหนึ่ง เธอก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเหล่าคนรับใช้

เบื้องหน้าของคนรับใช้เหล่านั้น ชายชราผู้มีผมขาวแซมสองข้างขมับและดูมั่งคั่งกำลังยื่นมือออกมาด้วยรอยยิ้มประจบประแจง "สวัสดีครับ เคอเสี่ยวหมิ่น ผมชื่อ สวี่โช่วเหนียน เป็นบิดาของ สวี่ข่าย ครับ"

เคอเสี่ยวหมิ่นตอบรับตามมารยาทเพียงสั้นๆ ก่อนที่สายตาจะเลื่อนไปจับจ้องยังใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกาย สวี่โช่วเหนียน แล้วเอ่ยขึ้นว่า "เธอคือ สวี่ข่าย สินะ?"

สวี่ข่ายซึ่งมีรอยฟกช้ำปรากฏอยู่บนใบหน้าเผยสีหน้าหม่นหมอง เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ว่า "ใช่ครับ สวัสดีครับ เคอเสี่ยวหมิ่น"

เคอเสี่ยวหมิ่นพยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามการนำทางของ สวี่โช่วเหนียน เข้าไปยังห้องรับแขกที่ตกแต่งไว้อย่างหรูหรา

"เคอเสี่ยวหมิ่นครับ ชาหลงจิ่งร้อยปีนี้มีรสชาติที่กลมกล่อมและเป็นเอกลักษณ์ของ เมืองซิงหั่ว ของเรา ท่านต้องลองชิมดูสักหน่อยนะครับ"

สวี่โช่วเหนียนกล่าวแนะนำน้ำชาที่วางอยู่ตรงหน้าของ เคอเสี่ยวหมิ่นไม่ได้สนใจเรื่องการดื่มชามากนัก เธอจ้องมองไปที่ สวี่ข่ายโดยตรงแล้วกล่าวว่า "สวี่ข่าย ตอนนี้เธอยังไม่ได้ยื่นใบสมัครเข้าศึกษาใช่ไหม?"