กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง ฉันรู้สึกหนัก ๆ ที่คอ
ทุกคนหิ้วเนื้อ แบกธัญพืชไว้บนบ่า ต่างยิ้มปากกว้างด้วยความดีใจ
พอรับส่วนแบ่งธัญพืชเสร็จ หิมะก็ตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนเลยไม่มีเวลายืนคุยกัน ต่างคนต่างรีบวิ่งกลับบ้าน
บ้านเสิ่นซูอวี้มีรถเข็น ธัญพืชของบ้านใหญ่ บ้านรอง และบ้านสามเลยวางรวมกันบนรถเข็น ลุงใหญ่เสิ่นกับน้องชายทั้งสองช่วยกันเข็นกลับบ้าน
ย่าเสิ่นเดินตามหลังรถเข็นไปกับลูกสาวและลูกสะใภ้
เสิ่นซูอวี้กับเสิ่นชิวนั่งเลื่อนที่มีสุนัขลากกลับบ้านอย่างเท่สุด ๆ
ส่วนกู้เจี้ยนตงบอกว่าจะเล่นอยู่ข้างนอก ยังไม่อยากกลับบ้าน
เสิ่นซูอวี้ก็ปล่อยเขาไป