กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 เทาเทาเป็นไข้
พอหลานสาวคนโตบอกว่าอร่อย ย่าเสิ่นก็หรี่ตายิ้ม แล้วผัดขนมเข่งให้อีกจาน
เสิ่นซูอวี้กินจนแน่นท้องจริง ๆ พอกินเสร็จก็เรอเอิ้กอ้ากไม่หยุด
หลิวพ่านตี้ก็กินจนอิ่มแน่นเหมือนกัน พอกลับเข้าห้องก็พูดกับเสิ่นเซี่ยงซีว่า “ขนมเข่งอร่อยจริง ๆ ปีหน้าต้องให้แม่ทำอีกนะ”
ของที่ทำจากธัญพืชชั้นดียังไงก็มีแต่คนชอบ เสิ่นเซี่ยงซียิ้มแล้วตอบว่า “งั้นปีหน้าก็ขยันไปทำงานในแปลงหน่อย ไม่อย่างนั้นจะมีข้าวเหนียวกับข้าวสารที่ไหนมาทำขนมเข่งให้กิน”
“ไม่ต้องให้คุณมาบอกหรอก” ปีหน้าลูกชายก็จะเกิดแล้ว เธอไม่ใช่แค่ต้องขยันทำงาน แต่ต้องทำให้เต็มที่ด้วย