กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ตัวซวย โจวจิ่งเฉิน
จนถึงตอนนี้ เสิ่นเสวี่ยก็ยังจำสายตาที่พ่อแม่มองเธอก่อนจะปาดคอตัวเองได้ชัดเจน ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นตรงหน้า สายตานั้นมีความรู้สึกหลายอย่างปนกัน ทั้งเจ็บปวด เสียใจทีหลัง และอาลัยอาวรณ์ไม่อยากทิ้งเธอไป...
เสิ่นเสวี่ยไม่เข้าใจ ทั้งที่มีชีวิตดี ๆ รออยู่ ทั้งที่ตัดใจทิ้งเธอไปไม่ลง แล้วทำไมพวกเขาถึงยังเลือกตายตามคนบ้านเสิ่นไปด้วย
เมื่อก่อนเสิ่นเสวี่ยยังเคยหวังในตัวพ่อแม่ แต่พอนึกถึงภาพในฝัน เธอก็รู้แล้วว่าพ่อแม่ไม่ได้คิดเข้าข้างเธอเลยสักนิด