กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 รู้แต่จะช่วยคนนอก
ตอนเสิ่นซูอวี้ออกมา หิมะก็ยิ่งตกหนักขึ้น บนถนนแทบไม่มีคน มีแค่เธอที่กอดอก หดคอเดินไปตามทาง
เสิ่นซูอวี้เดินไปพลางคอยมองรอบๆ ไปด้วย พอแน่ใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าไม่มีใคร เธอถึงค่อยเข้าไปในคอกวัว
พอเข้าฤดูหนาว ชีวิตของหยางเจิ้นกับเหลียงจวินในคอกวัวก็สบายขึ้นมาหน่อย ทุกวันแค่ตื่นมากวาดมูลวัวกับให้อาหารวัวให้อิ่ม ส่วนงานอื่นไม่ต้องทำ ถ้าไม่มีอะไรก็ขลุกอยู่ในห้อง
ตอนเธอไป ปู่ลึกลับ คุณยายเหลียง และเทาเทากำลังกินข้าวกันอยู่ พวกเขากินหมั่นโถวแป้งดำ “ปู่ลึกลับ คุณยายเหลียง หนูไม่ได้เอาแป้งขาวกับแป้งข้าวโพดมาให้เหรอคะ ทำไมถึงยังกินอันนี้กันล่ะ”