เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 แบ่งเนื้อหมูป่า
เสิ่นซูอวี้กับกู้เจี้ยนตงกลับมาถึงบ้านในสภาพเลือดท่วมตัว ส่วนหัวไชเท้าขาวไม่รู้ว่าออกไปกินอะไรมั่วซั่วข้างนอกจนท้องเสียหรือเปล่า ช่วงสองวันนี้มันดูซึม ๆ เลยไปหาสมุนไพรมากินเอง แล้วก็นอนแหมะอยู่บ้านมาตลอด ไม่ได้ออกไปกับกู้เจี้ยนตง
มันหมอบอยู่หน้าประตู พอเห็นเจ้านายทั้งสองคนมีเลือดเต็มตัว ก็เป็นห่วงแทบแย่
มันวิ่งวนรอบทั้งคู่ไม่หยุด พลางเห่าโฮ่ง ๆ น้ำตาคลออยู่ในดวงตา
เสิ่นซูอวี้ย่อตัวลงพูดว่า “หัวไชเท้าขาว ไม่ต้องตกใจนะ นี่ไม่ใช่เลือดของพวกเรา”
กู้เจี้ยนตงลูบหัวมันเบา ๆ “หัวไชเท้าขาว พวกเราไม่ได้บาดเจ็บจริง ๆ บนเขาเราเจอหมูป่าน่ะ นี่เป็นเลือดหมูป่า พวกเราจัดการมันได้แล้ว”
หัวไชเท้าขาวค่อยสงบลงหน่อย แต่ก็ยังเป็นห่วงเจ้านายอยู่ดี มันเลยออกไปหาสมุนไพรมาอีก