กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 ดูสิ สุดท้ายก็ยังขาดเจ้าหมาน้อยอย่างฉันไม่ได้อยู่ดี!
หลิวพ่านตี้คิดว่าลุงสามเสิ่นไม่มีทางยอมให้เธอกลับบ้านแม่ ถึงได้กล้าพูดว่าจะกลับบ้านแม่ออกมา แต่ตอนนี้พอลุงสามเสิ่นจะให้เธอกลับจริง ๆ เธอก็เริ่มลนลานแล้ว
“เซี่ยงซี ฉันไม่กลับนะ ที่นี่ต่างหากคือบ้านของฉัน ถ้าลูกชายเราไม่ได้เจอคุณสักวันเดียว เขาต้องดิ้นอยู่ในท้องฉันแน่ ๆ”
“คนที่บ้านแม่คุณดีกับคุณขนาดนั้น แล้วจะไม่กลับไปทำไมล่ะ? กลับสิ คราวนี้ฉันจะไปส่งคุณด้วยตัวเองเลย”
หลิวพ่านตี้เอามือกุมท้องแล้วร้องขึ้นมา “โอ๊ย ฉันปวดท้อง ลูกชายเตะฉันแล้ว ฉันขยับตัวไม่ได้ กลับบ้านแม่ไม่ไหวแล้ว รอให้ลูกชายเราเกิดก่อน ฉันค่อยพาเขากลับไปก็ได้”