กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 เจี้ยนตง นายจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ ฉันเอง เฉียงจื่อ
กู้เจี้ยนตงวิ่งกลับลงมาจากเขา บนหัวมีเข็มสนติดอยู่สองสามใบ หน้าตามอมแมม เสื้อผ้าขาดเป็นรูหลายจุด ในกระเป๋ายัดไข่นกไว้เต็ม ยิ้มทีดูจริงใจแถมน่าเอ็นดู
ภาพตรงหน้าดูชวนขำสุด ๆ
เจียงจื้อเฉียงขยี้ตา ไม่ค่อยอยากเชื่อว่าคนที่ยิ้มร่าเริง แถมดูเจ้าเล่ห์ซุกซนตรงหน้า คือเพื่อนรักของเขา
ต้องรู้ก่อนว่าอยู่ในกองทัพ พวกเขาผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันตั้งหลายปี หมอนี่เป็นคนหน้าตายมาตลอด ถ้าไม่จำเป็น ปกติก็ไม่แสดงสีหน้าเกินจำเป็นสักนิด แถมยังไม่พูดเกินกว่าที่ต้องพูดด้วย
พอสมองบาดเจ็บ เขากลับได้เห็นอีกด้านของเพื่อนซะงั้น