กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 เด็กคนนี้นี่ไม่โดนตีสักสามวันก็ปีนขึ้นไปรื้อหลังคาจริง ๆ
ตอนกู้เจี้ยนตงกับเสิ่นเอ้อร์จู้บอกว่าจะออกไปเล่น พวกเขาก็เดินเตร่ไปทั่วหมู่บ้าน รวบรวมเพื่อน ๆ ของกู้เจี้ยนตง
ใต้ต้นไม้
เด็กหัวจุกสิบกว่าคนมารวมตัวกัน เงยหน้าถามว่า “พี่เจี้ยนตง เดี๋ยวเราจะทำอะไรกันเหรอ”
กู้เจี้ยนตงเอามือไพล่หลัง มองไปทางภูเขา “พวกเอ็งอยากกินน้ำผึ้งไหม”
เสิ่นจินเป่าเลียปาก “อยากสิ น้ำผึ้งอร่อยมาก หวาน ๆ รสชาติดีกว่าน้ำตาลอีก”
โก่วตั้นจุ๊ปาก “อยากกิน พี่เจี้ยนตงมีน้ำผึ้งไหม”
เด็กคนอื่น ๆ ก็พากันบอกว่าอยากกินเหมือนกัน
กู้เจี้ยนตงหัวเราะคิกคัก “ฉันไม่มีน้ำผึ้งหรอก แต่เราไปหากันได้ ปู่รองบอกว่าในภูเขามีน้ำผึ้ง”