กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 โจวจิ่งเฉินถูกตบตกลงไปในคูน้ำ
“ทำไมลูกยิ่งโตยิ่งไม่รู้ความแบบนี้ล่ะ ไม่ไปทำงานในแปลงแล้วจะเอาอะไรกิน?” ขาดงานไปหนึ่งวันก็เท่ากับเสียแต้มแรงงานไปหนึ่งวัน เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าลูกสาวคิดอะไรอยู่
“หนูโดนวัวเตะไปสองที เจ็บไปทั้งตัว ไปทำงานในแปลงไม่ไหว วันนี้หนูขอลาหยุดหนึ่งวันนะ แม่ เสียงระฆังเรียกไปทำงานในแปลงดังแล้ว แม่รีบไปทำงานเถอะ” เสิ่นเสวี่ยสะบัดมือแม่ออก แล้ววิ่งหนีไปไกลทันที
ตอนที่ยังไม่ได้แยกบ้าน เสิ่นเสวี่ยยังค่อนข้างกลัวย่าเสิ่นกับป้าสะใภ้ทั้งสองคน
แต่ตอนนี้แยกบ้านกันแล้ว พวกนั้นไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับเธออีก เธอไม่มีทางยอมให้ตัวเองต้องลำบากแน่ อยากทำงานก็ทำ ไม่อยากทำก็ไม่ทำ
ชีวิตของนังสารเลวเสิ่นซูอวี้สุขสบายทุกวัน เธอเองก็อยากใช้ชีวิตแบบนั้นเหมือนกัน