กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 เหวี่ยงขวานเร็วจนเห็นเป็นเงาซ้อน
ยุคนี้แค่คนในบ้านยังกินกันไม่อิ่ม เลยไม่มีใครอยากเลี้ยงหมา ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ แต่รู้สึกว่าเลี้ยงไม่ไหว แถมเลี้ยงไปก็ไม่ได้มีประโยชน์เท่าไร จะบอกว่าเอาไว้เฝ้าบ้านก็ไม่จำเป็น แต่ละบ้านจนกันขนาดนี้ จะมีของมีค่าอะไรให้ขโมยหมายตา
เสิ่นซูอวี้หันหน้าหนีนิดหนึ่ง ดวงตาสวยมีแววโกรธอยู่หน่อย ๆ “ป้าใหญ่ หนูชอบหมา หนูจะเลี้ยง”
“โอ๋ หลานรักของย่า อย่าโกรธนะ อย่าโกรธ เลี้ยงเลย เลี้ยงเลย ใครกล้าพูดอะไร ย่าจะไล่มันออกจากบ้านเสิ่นเอง” ย่าเสิ่นทนเห็นหลานสาวสุดที่รักโกรธไม่ได้ เลยถลึงตาใส่สะใภ้ใหญ่