เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ลืมตาขึ้นมาก็ทะลุมิติเข้านิยาย
(นิยายยุคสมัยสมมติ นิยายยุคสมัยสมมติ นิยายยุคสมัยสมมติ อย่ายึดโยงกับประวัติศาสตร์จริง)
ปี 1973 กองพลผลิตเสิ่นเจียป้า
บ้านเสิ่นวุ่นวายจนไก่บินไข่กระจาย
“พวกแกสามคนมันพวกใจดำ ฉันแค่กลับบ้านเดิมไปแป๊บเดียว หลานรักของฉันก็ถูกพวกแกทำให้โมโหจนเป็นลม ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงยังไม่ฟื้นเลย ถ้าหลานรักฉันเป็นอะไรไป พวกแกสามคนไสหัวกลับบ้านเดิมไปให้หมด!” ย่าเสิ่นถือไม้ขนไก่ไล่ตีสะใภ้ทั้งสาม
จางชุ่ยชุ่ย พี่สะใภ้ใหญ่โดนแม่สามีไล่ตีจนรู้สึกว่าตัวเองถูกใส่ร้ายเหลือเกิน ใครในบ้านนี้เธอก็กล้าไปหาเรื่อง ยกเว้นนังเด็กเวรเสิ่นซูอวี้ “แม่ อย่าตีฉันเลย ไม่ใช่ฉันนะ เสิ่นซูอวี้ถูกน้องสะใภ้รองทำให้เป็นลม ตอนนั้นฉันไม่อยู่บ้าน ฉันทำงานอยู่ในนา!”
หลี่ไฉ่เสีย สะใภ้รองที่ถูกเอ่ยชื่อ รีบหลบไม้ของแม่สามีพร้อมตะโกนว่า “แม่ อย่าไปฟังพี่สะใภ้ใหญ่พูดมั่ว ซูอวี้ไม่ได้เป็นลมเพราะฉันนะ เป็นเพราะน้องสะใภ้สามต่างหาก น้องสะใภ้สามบอกว่าซูอวี้อยู่บ้านก็เอาแต่กินเปล่าๆ แล้วยังคิดจะแนะนำหลานชายบ้านเดิมให้ซูอวี้อีก…”
ย่าเสิ่นหันไปเล่นงานสะใภ้สามทันที “ฉันก็ว่าแล้วว่าแกไม่ใช่คนดี ตอนนั้นทั้งอ้อนวอนทั้งหน้าด้านถึงได้แต่งกับเจ้าสาม ปกติทำตัวซื่อๆ แต่ลับหลังคิดร้ายเก่งกว่าใคร เห็นยายแก่อย่างฉันไม่อยู่บ้านก็กล้ารังแกหลานรักฉันหรือ ดูสิว่าฉันจะไม่ตีแกให้ตาย!”