เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 น้ำใจหนักดั่งขุนเขา
เซี่ยฉิงฉิงเดินทางกลับถึงเมืองเอกมณฑลตอนฟ้ามืดสนิทแล้ว
เธอไม่เข้าไปรบกวนคุณย่าเหลียงกับเหลียงเหมี่ยว แต่เลือกกลับไปพักที่หอพักมหาวิทยาลัย แม้เธอจะสอบติดปริญญาโทของมหาวิทยาลัยปักกิ่งแล้ว แต่กำหนดเข้าเรียนคือช่วงครึ่งปีหลัง
ดังนั้น ตอนนี้เธอก็ยังคงเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยประจำเมืองเอกมณฑลอยู่
พอเห็นเธอกลับมา เพื่อนร่วมห้องต่างก็ดีใจกันยกใหญ่ พากันรุมล้อมซักถามเรื่องราวตอนไปสอบที่เมืองหลวง ทุกคนยังไม่เคยไปปักกิ่ง และต่างก็ใฝ่ฝันอยากไปเยือนมหาวิทยาลัยปักกิ่งสักครั้ง
เซี่ยฉิงฉิงไม่อยากทำลายบรรยากาศของเพื่อนๆ จึงเก็บซ่อนความกังวลใจไว้ แล้วเลือกเล่าแต่เรื่องสนุกๆ ให้ฟัง
เพื่อนๆ ฟังกันอย่างเพลิดเพลิน พลางชื่นชมไม่ขาดปาก สมกับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ บรรยากาศช่างแตกต่างจริงๆ!
รอจนคนอื่นๆ แยกย้ายกันไปอาบน้ำล้างหน้า เซี่ยฉิงฉิงจึงหันไปถามสวี่เว่ยซิง "ก่อนหน้านี้เคยได้ยินเธอพูดว่า น้าสาวของเธอทำงานอยู่ธนาคารใช่ไหม?"
สวี่เว่ยซิง "ใช่จ้ะ ถามทำไมเหรอ?"
เซี่ยฉิงฉิง "เธอพอจะรู้เรื่องการกู้เงินไหม ถ้าเป็นฉัน ในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัย สามารถยื่นกู้เงินจากธนาคารได้หรือเปล่า?"