เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 135 เรื่องวุ่นวายวิ่งเข้าหา
เผลอแป๊บเดียวก็เข้าสู่เดือนตุลาคม ใบไม้ในมหาวิทยาลัยเริ่มเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีเหลือง อากาศก็เริ่มเย็นลง
เซี่ยฉิงฉิงไม่ได้เจอหน้าเหลียงเซินมาสองสัปดาห์แล้ว ได้รับเพียงโทรเลขที่เขาส่งมาบอกว่าช่วงนี้ยุ่งเรื่องงาน แต่ไม่ได้เขียนรายละเอียดว่ายุ่งเรื่องอะไร ซึ่งเซี่ยฉิงฉิงก็ไม่กังวล เพราะถ้าดูจากแผนการที่เขาเคยเล่าไว้ เธอเดาว่าคงกำลังเร่งขยายกิจการอยู่นั่นแหละ
วันอาทิตย์นี้ เซี่ยฉิงฉิงกำลังนอนพักผ่อนอยู่ในหอพัก จู่ๆ เพื่อนห้องข้างๆ ก็มาเคาะประตู บอกว่ามีสหายผู้ชายคนหนึ่งมาขอพบ กำลังยืนรออยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัย
เซี่ยฉิงฉิงนึกว่าเป็นเหลียงเซิน เธอรีบลุกขึ้นมาแต่งตัว ส่องกระจกทาลิปมันบำรุงริมฝีปาก จนริมฝีปากที่แดงระเรื่ออยู่แล้วดูแวววาวขึ้นมาทันที
เธอวิ่งเหยาะๆ ออกจากมหาวิทยาลัย พอหยุดยืนที่หน้าประตูก็รีบกวาดสายตามองหา แต่กลับไม่พบคนที่อยากเจอ คิ้วเรียวจึงค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน
จังหวะนั้นเอง เสียงทักทายก็ดังขึ้น "สหายยุวชนเซี่ย ไม่เจอกันนานเลยนะ"
คนที่มากลับกลายเป็นจางอิ้งหัว เขาสวมเสื้อเชิ้ตและกางเกงขายาวผ้าโพลีเอสเตอร์ตี๋เชวี่ยเหลียง ดูมีมาดเจ้าหน้าที่หนุ่มในเมืองเอกมณฑล แต่รองเท้าผ้าสีดำแบบชาวบ้านที่สวมอยู่บนเท้านั้น ช่างขัดกับมาดเจ้าหน้าที่ในเมืองอย่างสิ้นเชิง
เซี่ยฉิงฉิงชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด
จางอิ้งหัวสังเกตเห็นเข้าจึงหัวเราะออกมา "สหายยุวชนเซี่ย นึกว่าสามีของคุณมาหาใช่ไหมล่ะ"