เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ปฏิกิริยาแปลกประหลาด
นับตั้งแต่เจอกันครั้งล่าสุด เวลาก็ผ่านไปกว่าครึ่งปี เกือบจะครบปีแล้ว
เจียงฉางซุ่นยังคงมีมาดนายตำรวจรุ่นเก๋าเหมือนเดิม เพียงแต่ผมบริเวณขมับเริ่มมีสีดอกเลาแซมมากขึ้น ใบหน้าดูกรำโลกกว่าเก่า พอเห็นเซี่ยฉิงฉิงนั่งตัวเกร็งพูดน้อย เขาก็หัวเราะเบาๆ "เจ้าของแผงลอยเป็นคนกันเอง ไม่ต้องเกร็ง"
เซี่ยฉิงฉิงอดเหลือบมองเจ้าของแผงลอยไม่ได้ ยุคนี้มาตรการต่างๆ ยังไม่ผ่อนคลายเต็มที่ แผงลอยหาบเร่เคลื่อนที่ยังถือว่าผิดกฎ ต้องแอบขายกันเงียบๆ ถ้าโดนจับได้ก็ถูกกวาดล้างทันที
การนัดเจอกันในสถานที่แบบนี้ รับรองได้ว่าไม่มีใครสงสัยแน่นอน
เธอยิ้มบางๆ คีบก๋วยเตี๋ยวเย็นเข้าปากคำหนึ่ง รสชาติธรรมดามากจริงๆ
แต่เจียงฉางซุ่นกลับกินอย่างเอร็ดอร่อย พลางกินพลางเล่า "ช่วงหลายเดือนมานี้ พวกเราตั้งด่านตรวจค้นตามสถานีขนส่งทางไกลและเส้นทางคมนาคมหลัก เน้นปราบปรามอาชญากรพเนจร จับกุมคนร้ายได้ไม่น้อยเลย"
เซี่ยฉิงฉิงพยักหน้า "หนูเห็นข่าวในหนังสือพิมพ์แล้วค่ะ 'ระดมกำลังนับหมื่นตั้งด่านสกัดจับ รวบผู้ต้องสงสัยได้ 125 ราย'"
คนที่เรียกว่าผู้ต้องสงสัย ส่วนใหญ่ก็คือนักโทษหนีค่ายแรงงาน คนเร่ร่อนไร้หลักแหล่ง และพวกมิจฉาชีพพเนจร คนพวกนี้ทั้งลักเล็กขโมยน้อย ปล้นชิงวิ่งราว หลอกลวง ไปจนถึงค้ามนุษย์ ทำชั่วทุกรูปแบบ
เจียงฉางซุ่นเอ่ยชม "ข้อมูลและวิธีการที่เธอให้มามีประโยชน์มาก พวกเราประสานงานกับสหพันธ์สตรีของสองอำเภอด้านล่าง จับแก๊งค้ามนุษย์ได้ยกชุด ช่วยผู้หญิงออกมาได้สิบกว่าคน"