กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 กลัวเธอเสียใจ
เซี่ยฉิงฉิงเขินจนทำตัวไม่ถูก เอนตัวไปด้านหลังหวังจะเว้นระยะห่างจากเขานิดหน่อย พึมพำเสียงเบา "ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ฉันหิวแล้ว เราไปกินข้าวกันเถอะ"
เหลียงเซินใช้มือใหญ่ประคองแผ่นหลังเธอไว้ ไม่ยอมให้ถอยหนี "ผมก็หิวเหมือนกัน"
เซี่ยฉิงฉิงร้อง "งั้น..."
เหลียงเซินกระซิบ "อยากกินคุณ"
เซี่ยฉิงฉิงเบิกตากว้าง
ผู้ชายก็เป็นแบบนี้กันหมดจริงๆ
เผชิญหน้ากับสายตากล่าวหาของเซี่ยฉิงฉิง เหลียงเซินก็ยอมรับอย่างตรงไปตรงมา "เราไม่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องที่ไม่มีใคร กอดกัน ใกล้ชิดกันแบบนี้มานานมากแล้ว..."
พูดพลาง เสียงของเขาก็ทุ้มต่ำลง ราวกับกำลังล่อลวง
ใบหูของเซี่ยฉิงฉิงร้อนผ่าวและชาหนึบ จากนั้นร่างกายก็อ่อนระทวยซบลงในอ้อมอกเขา