เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 สมุดปันส่วนธัญญาหาร
เหลียงเซินเดินทางมาถึงคอมมูนด้วยอารมณ์หม่นหมอง เขาตรงไปสะสางงานที่สถานีเครื่องจักรกลการเกษตรก่อน เดิมทีตั้งใจว่าพอจัดแจงงานเสร็จแล้วจะรีบไปหาเธอ แต่ดันเจองานยากที่ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้า พอยุ่งเข้าหน่อย เวลาก็ล่วงเลยมาจนเกือบเที่ยง
กว่าเขาจะเคลียร์งานเสร็จแล้วรีบสาวเท้าเดินมาที่สถานีวัฒนธรรม ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอแล้ว
ห้องทำงานทั้งสองห้องของสถานีวัฒนธรรมว่างเปล่า กระดานดำหน้าประตูถูกเปลี่ยนเนื้อหาใหม่เรียบร้อยแล้ว
ครูผู้ชายที่บังเอิญเจอหน้ากันสองครั้งติดเมื่อวานเดินเข้ามาถามเขา "มาหาหัวหน้าสถานีเซี่ยเหรอครับ"
เหลียงเซินลอบสังเกตผู้ชายตรงหน้าอย่างเงียบๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ
เหลียงชิงบอก "หัวหน้าสถานีเซี่ยเข้าอำเภอไปทำเรื่องโอนย้ายสิทธิ์ธัญญาหารครับ มีธุระอะไรฝากไว้ได้นะ เดี๋ยวเธอกลับมาผมจะช่วยบอกให้"
ในมุมมองของเหลียงชิง เขาถือว่าตัวเองเป็นเพื่อนร่วมงาน จึงเอ่ยปากด้วยความหวังดี แต่คำพูดนี้พอเข้าหูเหลียงเซิน กลับฟังดูแสลงหูชอบกล ราวกับเหลียงชิงสนิทสนมกับเซี่ยฉิงฉิงมากกว่า ส่วนเขากลายเป็นคนนอกไปเสียอย่างนั้น
ยังดีที่เหลียงเซินเป็นคนเก็บอารมณ์เก่ง แม้จะไม่พอใจแต่ก็ไม่แสดงออกทางสีหน้า เอ่ยตอบเพียงเรียบๆ "ไม่เป็นไรครับ รอให้เธอกลับมาแล้วผมค่อยมาหาใหม่"
เมื่อวานสวีเหวินเจี๋ยไม่ได้เจอเหลียงเซิน จึงไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเซี่ยฉิงฉิง แต่เขาเคยเห็นเหลียงเซินขับรถบรรทุกผ่านหน้าโรงเรียนประถม และพอจะรู้คร่าวๆ ว่าผู้ชายคนนี้ทำงานอยู่ที่สถานีเครื่องจักรกลการเกษตร