เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ประกาศฟื้นฟูการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ไม่กี่นาทีต่อมา เซี่ยฉิงฉิงกับเหลียงเซินก็เดินหน้าแดงก่ำ รีบก้าวฉับๆ ออกจากลานบ้านพักรับรองทันที
เซี่ยฉิงฉิงแอบเหลือบมองเหลียงเซิน พอเห็นใบหน้าสุขุมเยือกเย็นของเขาในยามนี้กลับเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเธอเสียอีก ทั้งกระดากอาย โมโห และหงุดหงิดปนเปกันไปหมด เธอก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะคิกคักออกมา
เหลียงเซินหันขวับมามองเธอ ริมฝีปากขยับมุบมิบ
แม้จะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา แต่เซี่ยฉิงฉิงก็อ่านปากออกว่าเขากำลังสบถคำหยาบ เธอขมวดคิ้ว ยกกำปั้นทุบต้นแขนเขาเบาๆ เป็นการปราม
พออยู่กันตามลำพังต่อหน้าเธอ เขาก็ไม่คิดจะเก็บอาการอีกต่อไป ยกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆ "น่ารำคาญชะมัด"
เซี่ยฉิงฉิงไม่ได้โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเท่าเขา แต่ก็รู้สึกพูดไม่ออกเหมือนกัน เธอพยักหน้าเห็นด้วย "น่ารำคาญจริงๆ นั่นแหละ"
ใครจะไปคาดคิดว่าในสถานที่อย่างบ้านพักรับรอง จะดันมาเจอคุณป้าจอมสอดรู้สอดเห็นมายืนแอบฟังข้างกำแพง ถ้าไม่ใช่เพราะแกอายุมากแล้วกลั้นไอไม่อยู่จนหลุดเสียงไอออกมา ทั้งคู่ก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ความจริงแล้วเมื่อกี้ตอนอยู่ในห้อง ทั้งคู่ก็ยังไม่ได้ทำอะไรเกินเลย แค่กอดจูบกันเฉยๆ
ต่อให้มีเสียง ก็เป็นเพียงเสียงจูบแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน ข้างนอกไม่มีทางได้ยินแน่ๆ