เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 อุ่นซ่านไปทั้งใจ
ช่วงนี้ทุกคนในที่พักยุวชนปัญญาชนต่างขยันขันแข็งอ่านหนังสือกันอย่างหนัก ทั้งในบ้านและนอกบ้านมักจะได้ยินเสียงท่องวิชาภาษาจีนสลับกับเสียงท่องสูตรคณิตศาสตร์ดังประสานกันไม่ขาดสาย
สำนวนคลาสสิกอย่างคำว่า 'แบกหนามขอขมา' ย่อมถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงด้วยเช่นกัน สมัยเด็กจางเสี่ยวเจิ้งมัวแต่เล่นซน ไม่ได้ตั้งใจเรียนหนังสือในโรงเรียน เขาเองก็เพิ่งจะเคยได้ยินสำนวนนี้เมื่อไม่นานมานี้
เมื่อคืนเขานั่งครุ่นคิดอยู่ค่อนคืน จู่ๆ ก็เกิดปิ๊งไอเดีย คิดวิธีขอโทษแบบนี้ขึ้นมาได้
เขาวางมาดขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "...ครับ"
เซี่ยฉิงฉิงเม้มปากแน่น พยายามกลั้นหัวเราะสุดฤทธิ์
เกิดมาสองชาติแล้ว เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอคนมาแบกหนามขอขมาต่อหน้าแบบนี้
ที่สำคัญคือ อีกฝ่ายไม่ได้ทำเล่นๆ แต่เขาเอาจริง
ฟางจิ่นอิ๋งกลั้นไม่อยู่ หลุดหัวเราะพรืดออกมา "นายนึกว่าตัวเองเป็นแม่ทัพเหลียนพัวหรือไง! เลิกทำตัวตลกได้แล้ว ถือไม้กวาดมาทำไม แบกหนามขอขมา อย่างน้อยก็ต้องแบกกิ่งหนามสิ!"
หลิวเจี้ยนกั๋วชอบยุให้เรื่องใหญ่โต รีบผสมโรงทันที "แถมต้องถอดเสื้อด้วยนะ!"