เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 จะอธิบายยังไงดี
คืนนี้ เซี่ยฉิงฉิงหลับสบายเป็นพิเศษ
ตอนอยู่ที่พักยุวชนปัญญาชน แม้กลางวันจะเหน็ดเหนื่อยจนพอจะหลับได้บ้าง แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเตียงเตาขนาดใหญ่ที่นอนรวมกัน เดี๋ยวคนนั้นลุกขึ้นมาตบยุง เดี๋ยวคนนี้กัดฟันละเมอ ไม่เพียงแต่จะถูกปลุกให้ตื่นเป็นระยะ แต่เตียงเตาก็ไม่ได้ก่อให้เรียบเสมอกัน นอนแล้วเจ็บหลังไปหมด
แต่ห้องหอแห่งนี้แตกต่างออกไป เตียงไม้ขนาดใหญ่ที่เพิ่งต่อขึ้นมาใหม่ ปูด้วยเสื่อสักหลาดและฟูกหนานุ่ม นอนลงไปแล้วนุ่มสบาย แถมคนข้างกายก็ไม่มีนิสัยเสียอย่างการนอนกรนหรือกัดฟัน ประสบการณ์การนอนของเธอจึงยกระดับขึ้นมาอีกหลายขั้น
ทว่า เหลียงเซินที่นอนอยู่ข้างกายเธอ คืนนี้กลับนอนไม่ค่อยสงบนัก
เหลียงเซินนอนไม่หลับ
เขานอนพลิกไปพลิกมา ย้อนนึกทบทวนและเปรียบเทียบอย่างละเอียด ยิ่งคิดก็ยิ่งจริงจัง สมองถึงขั้นตื่นตัวขึ้นมา ความตั้งใจจริงจังนั้นไม่แพ้ตอนที่ได้ชิ้นส่วนเครื่องจักรที่ต้องนำมาปรับปรุงเลยทีเดียว
เช้าวันรุ่งขึ้น เซี่ยฉิงฉิงตื่นขึ้นมาจากนิทราอันแสนหวาน พอหันศีรษะไป ก็สบเข้ากับรอยคล้ำใต้ตาและสีหน้าอิดโรยของเหลียงเซิน ท่าบิดขี้เกียจที่ทำค้างไว้ถึงกับชะงักกึก
เธอลดแขนลง "ทำไมคุณมีขอบตาดำคล้ำแบบนี้ล่ะ เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ"
เหลียงเซินซุกใบหน้าครึ่งหนึ่งลงกับหมอน "ใช่ ผมนอนไม่หลับ"