เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 ส่งมอบเงินเดือน
รอยยิ้มในดวงตาของเซี่ยฉิงฉิงแทบจะล้นทะลักออกมา
ในที่สุดเธอก็เข้าใจเสียทีว่าทำไมตอนเพิ่งเจอกันวันนี้ บรรยากาศรอบตัวเขาถึงดูอึมครึมชอบกล ตอนแรกเธอยังนึกว่าตัวเองคิดไปเองเสียอีก
เหลียงเซินก้มหน้าลง สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก ทั้งหงุดหงิดใจและอับอาย แถมยังเจือความไม่มั่นใจจางๆ ดูราวกับสุนัขตัวใหญ่ที่กำลังจะถูกเจ้าของทอดทิ้ง
เขาแทบไม่กล้าเงยหน้ามองเธอด้วยซ้ำ กลัวจะเห็นเธอหัวเราะเยาะ และไม่กล้าฟังคำตอบ กลัวคำตอบของเธอจะไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากได้ยิน
ต่อหน้าคนในครอบครัว ต่อหน้าเพื่อนร่วมงาน หรือแม้แต่ต่อหน้าผู้นำระดับสูงที่มาตรวจงาน เขาไม่เคยหวั่นไหวดุจขุนเขา ทว่าต่อหน้าเธอเพียงคนเดียว เขากลับกลายเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่ใจร้อน หวาดระแวง แถมยังอึกอักไม่กล้าพูด
เห็นเขานิ่งเงียบไม่ยอมพูดสักที เธอจึงกลั้นยิ้มแล้วแกล้งเย้าต่อ "งั้นคุณอยากให้ฉันลงสอบเข้ามหาวิทยาลัยไหมคะ"
"อยากสิ" เหลียงเซินโพล่งออกมาทันที
คราวนี้เขาเงยหน้ามองเธอ แววความไม่มั่นใจในดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นความจริงจัง "การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเป็นโอกาสที่หาได้ยากมากสำหรับพวกคุณยุวชนปัญญาชน จะไม่สอบได้ยังไง"
เซี่ยฉิงฉิงยิ้มจนลักยิ้มบุ๋มข้างแก้ม หนังสือในอ้อมแขนขยับไหวเล็กน้อย "งั้นคุณไม่กลัวฉันสอบติดมหาวิทยาลัยแล้วไม่เอาคุณเหรอคะ"