เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 กระต่ายป่าผัดพริกหม่าล่าและดอกเทียนบ้าน
ลานบ้านในชนบทช่วงหน้าร้อนนั้นแสนจะสบายและรื่นรมย์ที่สุด
เมื่อประตูลานบ้านปิดลง คุณย่าเหลียงก็ยกเก้าอี้โยกที่ฝุ่นจับออกมาเช็ดจนสะอาด แล้วนำไปวางไว้ใต้ซุ้มองุ่นกลางลาน
แสงแดดยามเย็นสาดส่องลอดช่องใบองุ่นขนาดเท่าฝ่ามือลงมาเป็นดวงๆ ปลายจมูกได้กลิ่นหอมของดอกไม้และผลไม้นานาชนิด หูได้ยินเสียงลมเย็นยามค่ำพัดโชย การได้เอนตัวลงบนเก้าอี้โยกแล้วไกวไปมาเบาๆ ช่างสุขสบายเหลือเกิน
เซี่ยฉิงฉิงหลับตาลง พลันประโยคติดหูประโยคหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว... รู้สึกเหมือนชีวิตได้เดินทางมาถึงจุดสูงสุดแล้ว
ตอนนี้เธอเข้าใจความรู้สึกนั้นอย่างถ่องแท้เลยล่ะ
"พี่ฉิงฉิง!" เสียงใสๆ ของเหลียงเหมี่ยวดังขึ้น เซี่ยฉิงฉิงลืมตาขึ้นมอง เห็นเด็กสาวถือจานแตงโมหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ บนเนื้อแตงโมมีก้านหญ้าแข็งๆ เส้นเล็กเท่าไม้จิ้มฟันปักเอาไว้
พอเห็นท่าทางแปลกใจของเธอ เหลียงเหมี่ยวก็ยิ้มหวานอธิบาย "คราวก่อนได้ยินพี่พูดถึงวิธีกินแบบนี้ ฉันกับย่าเลยลองทำดู พี่วางใจได้นะ ก้านหญ้าพวกนี้ล้างสะอาดหมดแล้ว"
เซี่ยฉิงฉิงรีบหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วส่งเข้าปาก รสชาติทั้งเย็นทั้งหวานจนเธอเบิกตากว้าง "เอาไปแช่ในบ่อน้ำไว้ก่อนเหรอ"