เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 จับได้แล้ว
เจียงรุ่ยจวินเดินตามหลังพ่อและตำรวจอาวุโสอีกหลายคนออกมา หลังจากคุยกับหัวหน้ากองพลน้อยเสร็จ พวกเขากำลังจะไปสอบถามข้อมูลจากตำรวจอำเภอที่ลงพื้นที่เกิดเหตุเป็นกลุ่มแรก จู่ๆ เธอก็รู้สึกเหมือนมีคนมองอยู่ พอหันไปตามสายตา ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
เธอเปลี่ยนจากก้าวเดินเป็นวิ่งเหยาะๆ พุ่งตรงเข้ามาหาเซี่ยฉิงฉิง คว้าแขนทั้งสองข้างของเพื่อนไว้แน่น "ฉิงฉิง! เธอสร้างผลงานอีกแล้ว!"
เซี่ยฉิงฉิง "หา?"
"เรื่องขึ้นเขาไปเจอศพผู้เคราะห์ร้ายคราวนี้ เธอเป็นคนจัดแจงใช่ไหมล่ะ" เจียงรุ่ยจวินขยับเข้ามาใกล้เซี่ยฉิงฉิง ลดเสียงลงกระซิบ "ฉันฟังจากหัวหน้ากองพลน้อยหมดแล้ว พวกเขาคิดว่าเธอแค่บังเอิญฟลุ๊กเจอ แต่ฉันรู้ว่าเธอต้องวางแผนไว้แล้วแน่ๆ"
พอได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้น เซี่ยฉิงฉิงก็ยิ้มจนตาหยี
เจียงรุ่ยจวินเหลือบมองเหลียงเซินแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงแขนเซี่ยฉิงฉิงแยกออกมาคุยกันตามลำพัง ทำท่าทางลับๆ ล่อๆ "ไม่ได้โม้นะ คราวนี้เธอสร้างความดีความชอบจริงๆ พอรวบตัวคนร้ายปิดคดีนี้ได้ เธอต้องได้รับรางวัลแน่!"
"รางวัลอะไรเหรอ ธงเกียรติยศเหรอ" เซี่ยฉิงฉิงหัวเราะคิก
ในความทรงจำของเธอ การให้เบาะแสจนนำไปสู่การปิดคดีดูเหมือนจะได้เงินรางวัล แต่นั่นมันอีกหลายสิบปีข้างหน้า ยุคนี้เชิดชูความสมถะเรียบง่าย คงไม่มีการให้รางวัลเป็นสิ่งของหรอก