เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 การร้องเรียนและศพปริศนา
นอกหน้าต่าง ฝนเริ่มตกลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เสียงเม็ดฝนโปรยปรายดังซ่าๆ
อาจเป็นเพราะมีลมพัดแรงก่อนฝนตก หน้าต่างที่เปิดแง้มไว้จึงถูกลมพัดปิดสนิท ภายในห้องอบอ้าวจนร้อนเหมือนเตาอบ
เหลียงเซินลืมตาโพลงขึ้นมาทันที
เสียงฝนในความฝันซ้อนทับกับเสียงฝนในโลกความจริง ทำให้เขาตั้งสติไม่ได้ไปชั่วขณะ
เขาปาดเหงื่อบนหน้าผาก ลุกขึ้นนั่ง หอบหายใจหนักหน่วงอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเดินเท้าเปล่าลงจากเตียงไปเปิดหน้าต่าง
ทันทีที่ผลักบานหน้าต่างออก ไอเย็นของสายฝนยามค่ำคืนก็พัดปะทะเข้ามาพร้อมกับความชื้น
เขาหลับตาลง ตัวสั่นสะท้านราวกับถูกไฟดูด ช่วงล่างดูเหมือนมีความผิดปกติ กางเกงเปียกชื้นเหนียวเหนอะหนะแนบติดกับต้นขา เขาก้มลงมอง แล้วก็ชะงักค้าง
นิ้วมือที่จับขอบหน้าต่างเกร็งแน่น ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็เดินฝ่าสายฝนออกไปในลานบ้าน
ฟ้าใกล้สางแล้ว ภาพตรงหน้าไม่ใช่มืดสนิทอีกต่อไป แต่เป็นสีน้ำเงินหม่น พอลองหรี่ตามอง ก็เห็นสายฝนโปรยปรายลงมาเป็นเส้นเฉียง