เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ซักผ้าปูที่นอน
"เธอเปิดออกดูหรือเปล่า" เซี่ยฉิงฉิงรีบถามทันที
ฟางจิ่นอิ๋งยิ้มอย่างคนรู้ทัน "เธอก็อยากเปิดนั่นแหละ มือวางอยู่บนกระเป๋าเธอแล้วด้วย แต่ยังไม่ทันได้เปิด ฉันก็ลากเถาฮวากับคนอื่นๆ เดินกลับเข้ามาในห้องก่อน เลยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ทำ"
เซี่ยฉิงฉิงรับคำ "อืม ขอบใจนะ"
ถึงของมีค่าของเธอจะเก็บไว้ในกล่องเหล็กในกระเป๋าหนังอีกชั้น ปกติคงไม่หายง่ายๆ แต่ต่อให้ของไม่หาย ถ้าโดนคนที่เกลียดแอบเปิดดูแล้วไม่รู้จะทำอะไรพิเรนทร์ๆ ใส่ ก็ชวนให้ขยะแขยงอยู่ดี
"คนคนนี้น่ารังเกียจจริงๆ พวกเราก็อยู่รวมกันแท้ๆ การไม่ยุ่งกับข้าวของคนอื่นเป็นมารยาทพื้นฐานที่สุด ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงไม่เข้าใจนะ" ฟางจิ่นอิ๋งพูดอย่างรังเกียจ
เซี่ยฉิงฉิงก็รู้สึกไม่ต่างกัน เธอย่นจมูกอย่างขยะแขยง
การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคมส่วนรวมแบบนี้ สิ่งที่ต้องห้ามที่สุดก็คือการลักเล็กขโมยน้อยและมือบอน
วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสาง เซี่ยฉิงฉิงก็ตื่นขึ้นมาแล้ว เธอปลุกฟางจิ่นอิ๋ง ทั้งสองคนส่องไฟฉายฝ่าความมืด เดินย่องออกจากที่พักยุวชนปัญญาชนอย่างเงียบเชียบ
แสงไฟฉายของฟางจิ่นอิ๋งส่องไล่จากพื้นถนนขึ้นมาที่กล่องเหล็กในมือเซี่ยฉิงฉิง เธอถามอย่างประหลาดใจ "ฉันไม่เคยสังเกตเลยว่าเธอมีกล่องแบบนี้ด้วย ดูแปลกตาดีนะ ว่าแต่ในกล่องนี้เธอใส่อะไรไว้เหรอ"