เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 เรียนหนังสือ
ช่วงท้ายของจดหมาย ซูซินหลานอธิบายไว้ด้วยว่าเธอได้ที่อยู่ของเซี่ยฉิงฉิงมาจากสำนักงานยุวชน พอผู้อำนวยการรู้ว่ายังมีเพื่อนอย่างเธอคอยเป็นห่วงเป็นใยเซี่ยฉิงฉิง ก็อดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้ พ่อแม่แท้ๆ เสียชีวิต พ่อแม่บุญธรรมก็เลวทราม เหลือเพียงเพื่อนคนนี้คนเดียวเท่านั้น
เซี่ยฉิงฉิงเองก็รู้สึกเห็นใจเจ้าของร่างเดิมไม่น้อย ถึงเธอจะรู้ว่านี่เป็นเพียงนิยายเรื่องหนึ่ง และเจ้าของร่างเดิมก็เป็นแค่ตัวละครในหนังสือ แต่พอมาใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้นานเข้า ได้สัมผัสกับผู้คนที่มีเลือดเนื้อจริงๆ ทุกวัน เธอก็ย่อมมองโลกตรงหน้าเป็นความจริง และเกิดความเห็นอกเห็นใจผู้คนในโลกนี้ขึ้นมา
เธอพับจดหมายเก็บ พอมองดูกองหนังสือในกระสอบอีกครั้งก็เข้าใจแจ่มแจ้ง คงเป็นเพราะพ่อเซี่ยกับแม่เซี่ยมาอาละวาดวันนั้น คนของสำนักงานยุวชนจึงสงสารในชะตากรรมของเธอ เลยทุ่มเทจัดการเรื่องที่เธอฝากฝังในจดหมายให้อย่างเต็มที่
ส่วนสาเหตุที่เหล่าหลิวไม่ได้เล่าเรื่องพวกนี้ไว้ในจดหมาย เธอเดาว่าหนึ่งคือในฐานะเจ้าหน้าที่องค์กร ไม่เหมาะจะเขียนเล่าเรื่องหยุมหยิมยาวเหยียด สองคือคงรู้ว่าซูซินหลานต้องเขียนมาเล่าให้เธอฟังอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำ